Boston
Terrier - wzorzec FCI nr 140 wersja angielska
Pochodzenie: Stany Zjednoczone Ameryki.
Wygląd ogólny
Boston Terrier jest psem żywym, bardzo inteligentnym, o
gładkiej szacie, krótkogłowy, zwartej budowy, o krótkim
ogonie, harmonijny. Maść pręgowana, focza (czarna z rudym
odcieniem) lub czarna z równo rozłożonymi białymi
znaczeniami. Głowa proporcjonalna do wielkości psa, a jej
wyraz wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Tułów raczej
krótki i zwarty, kończyny mocne i eleganckie, ogon krótki.
Żaden element budowy nie przeważa i nie zaburza proporcji.
Sprawia wrażenie zdecydowanego, silnego i aktywnego, a
równocześnie dystyngowanego. Ruchy płynne i pełne wdzięku.
Proporcjonalne połączenie maści i białych znaczeń jest
szczególnie wyróżniającą cechą doskonałych okazów.
Należy szczególnie zwracać uwagę na harmonijną budowę,
wyraz, maść i białe znaczenia, przy ocenie ogólnego wrażenia
wobec innych cech.
Wymiary/proporcje/budowa
Ciężar ciała - podział według następujących klas: poniżej 15
funtów (6.8 kg); 15 funtów i poniżej 20 funtów (6,8 - 9,1
kg); 20 funtów do 25 funtów (9,1 - 11,4 kg). Długość kończyn
musi harmonizować z długością tułowia, nadając rasie jej
frapującą zwartą budowę. Boston Terrier jest psem o mocnej
budowie, nie może sprawiać wrażenia ani lekkiego ani
ordynarnego zwierzęcia. Kość i muskulatura muszą być
proporcjonalne do masy i budowy ciała.
Wady: pies robiący wrażenie ciężkiego, klocowatego.
Piętno płci: przy porównaniu osobników obu płci jedyną
widoczną różnicę stanowi nieco subtelniejsza budowa suk.
Głowa
Czaszka: graniasta, płaska na górze, pozbawiona zmarszczek,
policzki płaskie, czoło proste, stop dobrze zaznaczony.
Wyraz idealnego boston Terriera: żywy i sympatyczny.
Usposobienie wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Jest
to najistotniejsza cecha charakteryzująca tę rasę.
Oczy: rozstawione szeroko, duże, okrągłe i ciemne. Oczy
osadzone frontalnie, oglądane z przodu zewnętrzne kąciki są
na linii policzków.
Wady dyskwalifikujące: oczy niebieskie lub częściowo
niebieskie.
Uszy: małe, noszone prosto ku górze, naturalne lub przycięte
tak, by harmonizowały z kształtem głowy, osadzone możliwie
blisko brzegu czaszki.
Kufa: krótka, graniasta, szeroka i głęboka, proporcjonalna
do czaszki. Wolna od zmarszczek. Długość mniejsza niż
szerokość lub głębokość - nie przekracza około jednej
trzeciej długości czaszki. Kufa od stopu do końca nosa
równoległa do sklepienia czaszki.
Nos: czarny i szeroki, wyraźnie zaznaczona linia między
nozdrzami.
Wady dyskwalifikujące: nos z różowymi plamami.
Szczęka i żuchwa: szeroka i kwadratowa. Zęby krótkie, równe.
Zgryz cęgowy lub lekki przodozgryz przydają graniastości
kufie. Wargi głęboko zachodzące, ale nie obwisłe, całkowicie
zakrywają zęby przy zamkniętym pysku.
Duże wady: boczne skrzywienie żuchwy.
Wady głowy: oczy ukazujące zbyt dużo białkówki lub migotkę.
Ściśnięte lub szerokie nozdrza. Wymiary ucha
nieproporcjonalne do wymiarów głowy.
Duże wady głowy: widoczne - w jakimkolwiek stopniu - język
lub zęby przy zamkniętym pysku.
Szyja/linia grzbietu i tułów
Szyja: jej długość musi nadawać całej sylwetce wrażenie
harmonii, jest nieco łukowata, trzymająca głowę z wdziękiem
i płynnie przechodząca w obręcz barkową.
Grzbiet: na tyle krótki, by podkreślać kwadratowy kształt
sylwetki.
Linia grzbietu: grzbiet równy. Zad lekko zaokrąglony do
nasady ogona,
Klatka piersiowa: głęboka, dość szeroka, żebra zaokrąglone i
zachodzące daleko do lędźwi. Korpus powinien wyglądać na
krótki.
Ogon: osadzony nisko, krótki, cienki i zwężający się; prosty
lub korkociągowaty i nie może być noszony powyżej linii
poziomej (uwaga: preferowany ogon nic może być dłuższy niż
jedna czwarta odległości od nasady do stawu skokowego).
Wady dyskwalifikujące: ogon obcięty.
Wady tułowia: ogon noszony wesoło.
Poważne wady tułowia: grzbiet karpiowaty, łękowaty, płaska
klatka piersiowa.
Kończyny przednie
Łopatki: ustawione ukośnie ku tyłowi, co umożliwia stylowy
chód boston terriera.
Łokcie: nie odstają do wewnątrz ani na zewnątrz.
Kończyny przednie: ustawione umiarkowanie szeroko, w
przedłużeniu górnego brzegu łopatki. Kończyny o prostym
kośćcu z krótkimi, mocnymi nadgarstkami. Szczątkowe palce
można usuwać.
Łapy: małe, okrągłe i zwarte, nie skierowane ani na zewnątrz
ani do wewnątrz, palce wysklepione, krótkie pazury.
Wady: kończyny zbyt lekkiej budowy, płaskie łapy.
Kończyny tylne
Uda: mocne i dobrze umięśnione, ukątowane w kolanach i
prawidłowo ustawione.
Stopa: krótka do palców, nie skierowana ani na zewnątrz ani
do wewnątrz, z wyraźnym stawem skokowym.
Łapy: małe i zwarte, z krótkimi pazurami.
Wady: proste w kolanach.
Chód: chód boston terriera jest ruchem śmiałego, pewnie
kroczącego psa. Kończyny przednie i tylne stawiane pewnie ku
przodowi, w jednej linii, rytmicznie. Każdy krok podkreśla
wdzięk i siłę psa.
Błędy chodu: nie może być toczący, ksobny ani odsiebny.
Błędne jest wysokie podciąganie kończyn przednich.
Szata: krótka, gładka, lśniąca, delikatna w strukturze.
Maść i znaczenia: pręgowana, focza lub czarna z białymi
znaczeniami. Pręgowana preferowana jedynie wówczas, gdy
wszystkie inne cechy są tej samej klasy. (Uwaga: definicja
barwy foczej: wygląda jak czerń, jednak oglądana w słońcu
lub jasnym świetle ma rudy odcień).
Wady dyskwalifikujące: maść jednolita czarna, pręgowana lub
focza bez wymaganych białych znaczeń. Szara lub wątrobiana.
Wymagane znaczenia: biała otoczka na kufie, biała strzałka
między oczami, biała pierś.
Pożądane znaczenia: biała otoczka na kufie, regularna biała
strzałka między oczami i na pokrywie czaszki, biała obroża,
biała pierś, białe w części lub całości kończyny przednie, a
kończyny tylne białe poniżej stawów skokowych. (Uwaga:
okazów doskonałych nie należy oceniać niżej z powodu braku
„pożądanych znaczeń"). Pies z przewagą bieli na głowie lub
tułowiu musi posiadać dostatecznie dużo innych zalet by
zrównoważyć te niedostatki.
Usposobienie: Boston Terrier jest psem przyjaznym i żywym.
Rasa charakteryzuje się znakomitym usposobieniem i wysokim
stopniem inteligencji - cechy te czynią z boston terriera
niezrównanego towarzysza.
Podsumowanie: czysty w liniach, krótki tułów boston terriera
oraz niespotykany, graniasty kształt głowy, szczęki i
żuchwy, jak również frapujące białe znaczenia - czynią z
boston terriera wybitnie eleganckiego, czarującego i
charakterystycznego amerykańskiego psa.
Wady dyskwalifikujące:
Oczy niebieskie lub ślad niebieskiej barwy.
Nos z różowymi plamami.
Ogon cięty.
Maść jednolicie czarna, pręgowana lub focza bez wymaganych
białych znaczeń.
Maść szara lub wątrobiana.
Uwaga: samce powinny mieć dwa jądra normalnie wykształcone,
całkowicie opuszczone do moszny. |
